Posts

Showing posts from January, 2011

சுமைதாங்கிச் சித்திரம்

Share

Was frustrated over a lot of things, so felt like writing somethin sad...!
Had this theme of a husband's sorrow over his wife who's no more...!
Not sure if it has come out well, but still... jus felt like writing something & was actually feeling better on completion...!!! :)


சுமைதாங்கிச் சித்திரம்

சுமைதாங்கிக் கல்லாய் சுகம்தர நானிருந்தேன்
சுடரொளியாய்ப் பூச்சூடிக் கரம்தர நீஇருந்தாய்
பிள்ளைக்குத் தந்தையாய்த் தமையனாய் நானிருந்தேன்
அன்பிற்கு அன்னையாய் அனைத்துமாய் நீஇருந்தாய்...!

தோழனாய்த் தோளினைத் தந்தபின் தாரமாய்த்
தன்னையே தானமாய்த் தந்துநீ வாடினாய்
சோகக் கடலினில் மூழ்கிநான் இருக்கையில்
மோகக் கடலினைத் தந்துபுண் ஆற்றினாய்...!

ஔவியம் பேசவும் ஔடதம் அளிக்கவும்
அனாதை எனக்கினி யார் வருவார்...?
பாசம் பொழியவும் பரிவு காட்டவும்
பாவி எனக்கென எவர் வருவார்...? :(

பிள்ளைக்கு நற்குணம் அனைத்தும் தேற்றி
அறவனைப்பையும் அன்றடம் ஊட்டி
அழுகைக் குறலையும் அன்பால் ஏற்று
அளவிலா ஆனந்தம் பெறச் செய்தாயடி...!

செல்வத்தினால் சோறும் இட்டு
சரீரத்தினால் சுகமும் தந்து
நித்தமும் வேலைப் பளுவும் பெற்று
மனதிற்கும் நிலையினை நட்டுவைத…

வாளின் வாழ்க்கை

Share

Started writing this poem in Bangalore, on "sighting" some Kannada (?? not sure...! ??) figure...! :)
then jus developed it into something... :)

                                  வாளின் வாழ்க்கை

பாஷையொன்றும் அறியாது
பார்வையின் அர்த்தம் புரியாது
கண்ணிமை ஜாடை மறவாது
உன்னிடம் பேசத் துடித்தேனடி...!

அணிந்தவுடன் ஆடைகள் சிறப்படைய
காலணிகள் பிறவிப் பயனடைய
காலடிகள் சுரங்கம் உருவாக்க
தூசியாய் மாறத் தவித்தேனடி...!

கண்களின் நிறம்கண்டு மைக்கூடும் ஏங்க
மேனியின் ஒளிபட்டு கதிரவன் தூங்க
நீரோடை கருத்தார்ப்போல் கூந்தலும் மிளிர
அழகெனும் பாசியை அப்பிக் கொண்டேனடி...!

வார்த்தை ஒன்றினை உன்முகம் கூறிட
பாவமென் மனதினைக் கோடியாய்க் கூறிட
தோல்வியே காணாத குழந்தையுள்ளம்தனை
தண்ணீரில் தத்தளிக்கும் தோணியாய்க் கவிழ்த்தாயடி...!

பாதியுடையணியும் காலத்துப் பெண்டிருள்
பாவாடையணியும் தேவதை மறவேனே
பிசிராந்தையாருக்குப் போட்டியாய் இருந்தவனும்
காதல் தோல்வியில் பிசிராகிப் போனேனே...!

மீசையும் தாடியும் கேசமே என்றாலும்
திருத்தம் தேவையென புத்தியும் அறிந்திருந்தும்
வெடித்த அணு ஒவ்வொன்றிலும் உன்முகம் இருந்தாலும்
வசந்தமே வலுகொண்ட வாழ்க்கைக்கு வழியேத…